تایتل قالب


۱ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «نشان» ثبت شده است
  • نشـان شــاکر
  • ۱ قالَ النَّبىُّ صلی الله علیه و آله: وَ امّا عَلامَةُ الشّاکِرِ فَاَرْبَعَةٌ: اَلشُّـکْرُ فِى النَّعْماءِ وَ الصَّبْرُ فِى الْبَلاءِ وَ الْقُنُوعُ بِقِسْمِ اللّهِ وَ لا یَحْمِدُ وَ لا یُعَظِّمُ اِلاَّ اللّهَ. [بحارالانوار، ج 1، ص 120.]

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمود: نشانه شاکر و سپاسگزار چهار چیز است:
۱ ـ در نعمتها شکر مى کند،
۲ ـ در گرفتارى صبر مى کند،
۳ ـ به قسمت الهى راضى و قانع است،
۴ ـ و جز خدا، کسى را ستایش و تعظیم نمى کند.

  • نشــان صـابر
  • ۲ قالَ رَسُولُ اللّه ِ صلی الله علیه و آله: عَلامَةُ الصّابِرِ فى ثَلاثٍ: اَوَّلُها اَنْ لا یَکْسِلَ وَالثّانِیَةُ اَنْ لا یَضْجُرَ وَالثّالِثَةُ اَنْ لا یَشْکُو مِنْ رَبِّهِ عَزَّوَجَلَّ، لاَِنّهُ اِذا کَسِلَ فَقَدْ ضَیَّعَ الْحَقَّ وَ اِذا ضَجَرَ لَمْ یُؤَدِّ الشُّکْرَ وَ اِذا شَکى مِنْ رَبِّهِ عَزَّوَجَلَّ فَقَدْ عَصاهُ. [علل الشرایع، ص 498 (باب 253).]

حضرت رسول صلی الله علیه و آله فرمود: علامت صابر در سه چیز است:
نخست آنکه کسل و تنبل نباشد،
دوم آنکه بى حوصله و بى تاب نباشد،
سوم آنکه از پروردگارش شکایت نکند،
زیرا اگر کسل باشد، حقّ را ضایع مى سازد، اگر بى حوصله باشد، شکر را به جا نمى آورد و اگر از پروردگارش شکایت کند او را نافرمانى کرده است.

  • نشــان عـالِم
  • ۳ کانَ اَمیرُالمُؤمنینَ علیه السلام یَقُولُ: یا طالِبَ الْعِلمِ! اِنَّ لِلْعالِمِ ثَلاثُ عَلاماتٍ: اَلْعِـلْمُ وَالْحِـلْمُ وَالْصَّـمْتُ. [اصول کافى، ج 1، ص 37.]

امیرالمؤمنین علیه السلام مى فرمود: اى جویاى دانش! دانشمند را سه نشانه است: علم، بردبارى و سکوت.

  • نشـان غــافـل
  • ۴ قالَ عَلِىٌّ علیه السلام: کـَفى بِالْمـَرْءِ غـَفْلـَةً اَنْ یَصْرِفَ هَمَّهُ فیما لا یَعنیهِ. [میزان الحکمه، ج 7، ص 267.]

على علیه السلام فرمود: در غفلت یک انسان، همین بس که همّت و تلاش خود را صرف چیزى کند که به دردش نمى خورد و به کارش نمى آید.


سایت چهل حدیث ها (اربعینات)
مَنْ حَفِظَ مِنْ أَحَادِیثِنا أَرْبَعِینَ حَدِیثاً بَعَثَهُ اللَّهُ یَوْمَ الْقِیَامَةِ عَالِماً فَقِیها. الکافی‏ ج۱: ص۴۸.
سعی ما بر فراهم نمودن چهل حدیث های موضوعی است که آسان وسریع در دسترس اندیشوران محقق، مبلغین، سخنوران و ارباب منبر (حفظهم الله) باشد.
<زندگی عاقلانه در دنیا این است که انسان از امکاناتی که خداوند در اختیارش قرار داده، برای رسیدن به تکامل و سعادت دو جهان استفاده کند، نه آن‌که تمام همت و تلاش خویش را صرف دنیا کرده و از آخرت غافل بماند که در این صورت دچار خسران و ضرر بزرگ شده است. انسان‌های پرهیزکار از مظاهر دنیا به حداقل اکتفا نموده و تمام سعی و کوشش آنان به زندگی آخرت معطوف است که آن‌جا سرای جاوید و ابدی است
قرآن کریم در توصیف زندگی دنیا می‌فرماید: «وَ مَا الْحَیاةُ الدُّنْیا إِلاَّ لَعِبٌ وَ لَهْوٌ وَ لَلدَّارُ الْآخِرَةُ خَیْرٌ لِلَّذینَ یَتَّقُونَ أَ فَلا تَعْقِلُون»؛[1] زندگى دنیا، چیزى جز بازى و سرگرمى نیست! و سراى آخرت، براى آنها که پرهیزکارند، بهتر است، آیا نمى‌‌‏‌اندیشید؟.>

عزیزان، ما را از نظرات سودمندتان محروم نفرمایید. قبلا از الطاف شما متشکریم.
-----------------------------------------------
ایمیل: chelhadith.ir@gmail.com
-----------------------------------------------
امام عسکری علیه السلام: «نَحنُ حُجَجُ اللهِ عَلَیکُم وَ فاطِمَةُ حُجَّةٌ عَلَینا». یعنی ما حجّت های خداوند بر شماییم و فاطمه علیها سلام الله حجّت بر ماست.
جستجو در پایگاه شما را سریعتر به هدف میرساند